Rondreis Egypte 2006
Tunesië

Om 5 voor 6 wordt er op de camper geklopt. Aankleden en om 6.15 uur zijn we op weg naar de haven. De veerboot loopt net binnen. We ontbijten aan de kade en dan gaan we de boot op. Het verloopt allemaal heel soepel en om 10.15 uur vertrekt het schip.

Het is een enorm ding en nog niet voor een kwart gevuld. Een lange dag op de boot met veel kletsen, wat eten en wat rondslenteren. Vincent wordt toch nog zeeziek, maar hij is niet de enige. Om 20.15 uur meert de boot aan en na een rondje douane staan we op een terrein net buiten de haven voor een gevangenis.

Eindelijk naar Carthago. ’s Morgens eerst in kolonne van de ene parkeerplaats naar de andere. Dan gaat de rest van de groep de stad in en wij pakken de trein naar Carthago. Het station ligt vlakbij en in een 20tal minuten zijn we er. Nu liggen de overblijfselen in een mooie buitenwijk van Tunis. De havens zijn goed te herkennen en in het museum vlakbij is te zien hoe het er vroeger uitzag. Vlakbij ligt ook de Tophet. Het heiligdom van de godin Tanit Hier werden naar zeggen mensenoffers (kleine jongetjes} gebracht.

Er is nog een offerplaats en veel steles en asurnen. Er moeten wel 60.000 kinderen liggen. Dan verder naar het museum van Carthago. Het is een modern gebouw met vondsten uit verschillende periodes. Een paar mooie Romeinse mozaïeken en nogal wat Punische resten. Vooral de sieraden zijn erg mooi. In een supermarkt kopen we 4 taarten, want morgen is Vincent jarig. Terug naar de camper en goed nieuws, want Freek is geslaagd.

Om half negen wordt er op de deur geklopt. En daar staat de hele groep camperaars om een lang zal ze leven te zingen. Het is best fris. De hele nacht heeft het geregend en als we om 9 uur vertrekken miezert het. Onderweg worden het felle regenbuien. Gelukkig rijden we op de enige Tunesische snelweg naar Sousse. Dan rijden we door naar El Jem waar een groot amfitheater uit de 3e eeuw AD staat. Het is flink gerestaureerd, maar het ligt er mooi zo midden in de stad.

De hele “piste”is gerestaureerd en je kunt onder het theater doorlopen. Een leuk theater. We kopen brood bij een bakker en eten op de parkeerplaats van het theater. Dan via een binnen weg naar Kairouan. We arriveren om 3 uur. In het stadje kopen we postzegels en dan is er taart voor iedereen. ’s Avonds eten we met de groep een couscous maaltijd in het restaurant. Een beetje tipsy naar bed.

Vandaag is het een lange rit. Helemaal naar Tozeur. In het begin zien we niks dan olijfgaarden. Dan worden het cactusvelden en op het laatst groeit er bijna niets meer. In Tozeur staan we op een camping onder de palmen. ’s Avonds bezoeken we een museum over de geschiedenis van Tunesië. Ze beginnen echt met de oerknal en via dinosaurussen, homo erectus, de Phoeniciers, Hannibal, de Romeinen etc. kom je zo in het moderne Tunesië.

Een kort ritje naar Douz. Het grootste gedeelte van de rit rijden we door een zoutwoestijn. Nu, in de winter lijkt het een groot binnenmeer. Net of je in Zeeland over de Oesterdam gaat. Aan een kant een oneindige watervlakte en aan de andere kant niets dan zand. Het waait flink en twee keer komen we in een kleine zandstorm. Het is dan net mist, je ziet maar enkele meters voor je uit. Onderweg gaan we ook nog even een markt op. Van alles en nog wat is er te koop, maar niets wat wij willen. De camping is gauw gevonden. Weer staan we onder de palmbomen in een palmentuin. De koelkast is weer opengegaan onderweg en Vincent besluit meteen om het probleem nu echt aan te pakken.

Douz is een leuk stadje met veel bedrijvigheid. Omdat het een korte rit is heb je eindelijk de tijd om wat te rommelen, te lezen en het stadje in te gaan.

Vandaag naar Marmata. We rijden door bergachtig gebied. De standplaats is weer bij een hotel. Na de lunch lopen we naar het stadje. Er moeten hier een soort holwoningen zijn en scènes uit Starwars zijn hier opgenomen.

We lopen rond, maar kunnen niets ontdekken. Bij de VVV zit een oud mannetje en hij blijkt de gids te zijn. Voor 10 dinar leidt hij ons rond. De woningen blijken uitgegraven te zijn. Een groot rond gat van ongeveer 15 meter doorsnee. Rondom dat gat zijn de kamers uitgegraven, een tunnel verbindt de woning met de buitenwereld. De woning die we bezoeken ziet er heel netjes uit. Er is een keuken compleet met een grote koelkast en een gas fornuis. Er is een slaapkamer met een groot tweepersoons bed en een salon compleet met schrijfbureau. De oven voor het brood wordt buiten gestookt. In de kamers is het een graad of 20. Verderop is het hotel waar de scènes uit Starwars zijn opgenomen. De rekwisieten hangen er nog. We vieren vandaag de verjaardag van Rob en ’s avonds is er een diner met folklore: 3 heren muzikanten 2 trommels en een Tunesische fluit. Een heel gezellige avond.

Vandaag over de grens en dus vroeg op en vroeg weg. Voor 8 uur is iedereen aan het rijden. Vandaag gaat de route door een schitterend berglandschap. Om 12 uur is iedereen bij de Tunesische grens en in colonne rijden we Tunesië uit. (Na de nodige formaliteiten om 1 uur) Dan begint het wachten bij de Libische grens. Elke auto krijgt Libische nummerplaten. Na 4 uur wachten is het eindelijk zo ver. Alle formaliteiten zijn door reisleider John geregeld. Wat een bureaucratie. Iedere eigenaar krijgt een prachtig Libisch document met daarin de nodige papieren. Door de schemer gaan we naar Sabrata waar we 3 nachten zullen verblijven. Het is een belevenis. Auto’s met een koplamp, zonder achterlicht, of helemaal zonder verlichting. Veilig komen we aan in Sabrata.